Udha e Besimtarëve » Ibn Kajim el-Xheuzije

Urtësi dhe Këshilla

Ibn Kajim el-Xheuzije — Thu, 07 Apr 2011 16:13:06 +0000

Atij që nuk i bëjnë sytë dobi, as veshët nuk i bëjnë dobi. Ndërmjet Allahut dhe njeriut ka një perde dhe po ashtu edhe ndërmjet njeriut dhe njerëzve të tjerë ka një tjetër perde. Ai që gris perden që ka ndërmjet tij dhe Zotit, edhe Zoti do t’i grisë atij perden që ka ndërmjet tij [...]

Dhjetë shkaqe që robi mund të ruhet me to prej shejtanit.

Ibn Kajim el-Xheuzije — Mon, 28 Mar 2011 17:09:27 +0000

Njeriu mbrohet nga shejtani, dhe e largon sherrin e tij si dhe ruhet prej tij duke plotësuar dhjetë shkaqe: 1- Duke i kërkuar mbrojtje Allahut prej shejtanit. Allahu i Lartësuar thotë: “E nëse të ngacmon ndonjë cytje prej shejtanit kërko mbrojtje nga Allahu, vërtetë Ai është Dëgjues, i Ditur”. Transmetohet në sahihun e Buhariut nga [...]

Dobitë që përfitohen prej salavateve që i dërgohen Profetit

Ibn Kajim el-Xheuzije — Sat, 19 Feb 2011 12:06:25 +0000

1- Bindje ndaj urdhrit të Allahut të Lartësuar. 2- Bashkimi i salavatit të tij me nderimin që i bën Allahu i Lartësuar atij –paqja dhe nderimi i Allahut qoftë mbi të-, megjithëse ndryshojnë nga njëra tjera; sepse salavati jonë ndaj tij është lutje dhe kërkim, kurse salavati që i dërgon Allahu i Lartësuar atij është nderim dhe lavdërim, siç e kemi përmendur më parë. 3- Bashkimi me salavatet që i dërgojnë melaiket atij. 4- Përfitimi i dhjetë salavateve nga Allahu ndaj atij i cili i dërgon atij një salavat. 5- Allahu i ngre atij dhjetë grada. 6- I shkruan atij dhjetë të mira. 7- I fshihen atij dhjetë të këqija. 8- Shpresohet që atij t’i përgjigjet lutja kur e shoqëron me salivate para se të lutet, salavati e ngre lutjen tek Zoti i botrave të Lartësuar, (pasi ishte pezull mes qiellit dhe tokës para se të përmende salavatet). 9- Është shkak për ndërmjetësimin e tij –paqja dhe nderimi i Allahut qoftë mbi të- nëse i bashkëngjit me kërkimin e vendit të lartë për të, apo e përmend veçmas siç e përmendëm në hadithin e Ruvejfi[1]. 10- Është shkak që të fallen gjynahet, siç e përmendëm më parë. 11- Është shkak që Allahu tia largojë robit preokupimin e tij. 12- Është shkak që robi të jetë pranë tij –paqja dhe nderimi i Allahut qoftë mbi të- ditën e gjykimit. E për ketë kemi përmendur më parë hadithin e Ibn Mesudit –Allahu qoftë i kënaqur prej tij-[2]. 13- Salavati zë vendit e sadakasë tek ai i cili nuk ka mundësi të japë sadeka. 14- Është shkak që robit t’i kryen nevojat. 15- Është shkak që Allahu dhe melaiket e Tij të dërgojnë salavate atij që dërgon salivate[3]. 16- Është pastrim për atë që e dërgon salavatin.

Ibn Kajimi per zemren e paster

Ibn Kajim el-Xheuzije — Tue, 15 Feb 2011 22:48:16 +0000

Imam Ibn Kajimi në librin e tij “Ed-Da ue ed-Deua” (faqe: 282) thotë: “Mos mendo se fjala e Allahut të Lartësuar: “Me të vërtetë të devotshmit janë në mirësi dhe keqbërësit janë në zjarr” (Infitar: 13-14) është e veçantë vetëm për botën tjetër, por përkundrazi ata janë në mirësi në të tre vendbanimet e tyre (në dynja, varr dhe në ahiret) si dhe ata të tjerët janë në zjarr në të tri vendbanimet e tyre. E ku ka më mirësi në dynja se sa devotshmëria e zemrës, qetësisë së shpirtit, njohjes së Zotit të Lartësuar dhe dashurisë së Tij, dhe të punosh ashtu siç donë Ai?! Dhe a ka jetë në realitet veç jetës së zemrës së pastër?! Allahu i Lartësuar e ka lavdëruar të dashurin e Tij Ibrahimin –alejhi selam- për zemrën e pastër të tij ku thotë: “Dhe prej pasuesve të tij është Ibrahimi kur i erdhi Zotit të tij me zemër të pastër” (Safat: 83-84) si dhe ka thënë për tu kur ai tha: “Ditën që nuk bën dobi as pasuria e as fëmija veç atij që vjen me zemër të pastër” (Shuara 88-89). Zemra e pastër është ajo zemër e cila është e pa cenuar nga shirku, smira, urrejtja, koprracia, mendjemadhësia, dashurisë së dynjasë dhe postit. Ajo është e pa cenueshme nga çdo gjë që të largon nga Allahu, si dhe është e pa cenueshëm nga çdo dyshim që kundërshton lajmin e Tij, si dhe është e pa cenueshme nga çdo epsh që kundërshton urdhrin e tij, si dhe është e pa cenueshme nga çdo dëshirë që bie ndesh me dëshirën e Tij, ajo është e pa cenueshme nga çdo ndarje që e ndan atë prej Allahut.

Të folurit ndaj Allahut pa dituri

Ibn Kajim el-Xheuzije — Sat, 12 Feb 2011 14:21:45 +0000

Sa i përket fjalës së Allahut “ . . . dhe ndaloi të thoni për Allahun atë që nuk e dini se është e vërtetë” (Araf: 33) është gjynahu më i rëndë se të gjitha gjynahet e tjera te përmendura në këtë ajet[1]. Prandaj është përmendur në gradën e katërt prej gjërave të ndaluara për të cilën kanë ndaluar të gjitha legjislacionet e feve, si dhe kjo nuk lejohet në asnjë lloj mënyre apo gjendje, si dhe nuk është vetëm se e ndaluar. Kjo nuk është si mishi i ngordhur, apo gjaku i mpiksur, apo mishi i derrit të cilat lejohen në disa raste. Gjërat që janë të ndaluara janë dy lloje: të ndaluara në vetveten e tyre të cilat nuk lejohen në asnjë rrethanë, si dhe të ndaluara prej rrethanave, ndalohen në një kohë e lejohen në një tjetër. Allahu i Lartësuar ka thënë për ata që janë të ndaluara në vetveten e tyre: قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ “Thuaj: “Zoti im i ndaloi vetëm të këqijat e turpshme, le të jenë të haptë ose të fshehta”, pastaj përmendi gjynahet më të mëdha prej tyre ku thotë: وَالإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ “ndaloi mëkatin, ndaloi shtypjen e tjetrit pa të drejtë”, më pas përmendi atë që është më e madhe se këto dhe tha: وَأَن تُشْرِكُواْ بِاللّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَاناً “ndaloi t'i mveshni Allahut shok pa pasur për të kurrfarë argumenti”, pastaj përmendi atë që është më e madhe dhe tha: وَأَن تَقُولُواْ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ “dhe ndaloi të thoni për Allahun atë që nuk e dini se është e vërtetë”.

Kurthet e Shejtanit

Ibn Kajim el-Xheuzije — Thu, 03 Feb 2011 16:06:37 +0000

Shejtani shikon që ta urdhëroj njeriun për të bërë gjynahe, ia zbukuron ato atij si dhe e nxit në to. Ai e bën njeriun që t;i shikojë gjynahet prandaj ruajtja prej tij është që njeriu ta bëjë armik atë, të ruhet në mënyrën më të mirë prej tij, të jetë syçelur dhe vigjilent, si dhe të ketë kujdes nga gjërat që armiku i tij kërkon prej tij kur ai është i pavëmendshëm. Shejtani kërkon që ta pengojë njeriun me njërën prej shtatë pengesave të tij, disa prej këtyre pengesave janë më të rënda se disa të tjera, si dhe shejtani nuk zbret nga pengesa më e rëndë tek pengesa më e lehtë se ajo vetëm nëse tregohet i pamundur që ta plotësoj pengesën më të rëndë. Pengesa e parë: mundohet që ta pengojë njeriun duke e bërë që ta mohojë Allahun dhe fenë e Tij, ringjalljen, cilësitë e Tij të larta si dhe të mohojë atë që iu shpall të dërguarve. Nëse ai e arrin këtë prej njeriut atëherë ftohet zjarri i armiqësisë që ka ndaj tij dhe rehatohet. Pengesa e dytë: është pengesa ë risive apo bidateve në fe. Ky bidat ose do të jetë që të besojë të kundërtën e asaj për të cilën janë dërguar Pejgamberët e që për të janë zbritur Librat ose do të jetë në adhurimin e Allahut me atë që ai nuk ka urdhëruar, si gjendet dhe mënyrat e shpikura në fe prej të cilave Allahu nuk pranon asgjë prej tyre. Në të shumtën e rasteve këto dy llojet e bidateve janë të lidhura me njëra-tjetrën e rradhë mund të ndodhi që të ndahen, siç kanë thënë disa: Bidati i fjalëve u martua më bidatin e punëve; kurse dhëndri ishte i preokupuar me dasmën, e nuk ishte për tu çuditur kur fëmijët që lindën prej imoralitetit u shpërndanë në vendet Islame, e prej tyre ankohen njerëzit dhe vendet tek Allahu i Lartësuar. Shejhu ynë (Ibn Tejmije) ka thënë: u martua mohimi i vërtetë me bidatin e shthurur dhe lindi prej tyre: humbja e dynjasë dhe e ahiretit.

Jeta e muslimanit është në namazin e sabahut

Ibn Kajim el-Xheuzije — Sat, 29 Jan 2011 12:05:05 +0000

Jeta e muslimanit është në namazin e sabahut

Pasi fal nga namazi i natës aq sa i ka shkruar Allahu atij, ai ulet i përulur përpara Zotit të tij të Lartësuar me frikë dhe respekt duke i kërkuar falje Atij ashtu siç kërkon falje ai i cili është i bindur se është i humbur nëse Allahu nuk e fal atë dhe nuk e mëshiron. Pasi mbaron së kërkuari të falur dhe i ka mbetur edhe një pjesë e natës ai shtrihet në krahun e tij të djathtë, pasi e ka mbledhur veten e tij dhe ndihet i qetë dhe i fortë për të kryer obligimin në namazin e sabahut.Kur hyn koha ai ngrihet me vullnet të madh dhe i preokupuar, sikur gjithë natën e ka kaluar në gjumë, duke shpresuar që të arrijë diçka prej asaj që i ka ikur në namazin e sabahut.Pasi fal sunetet e sabahut me gëzim përmend Allahun e Lartësuar derisa të vijë koha e faljes së farzit. Kjo kohë me të vërtetë ka një vend të veçantë, e këtë e din ai i cili e ka ndjerë atë, gjithashtu ai e shpeshton duke thënë: Ja Haju Ja Kajumu la ilahe il-la ente (O Ti që je i gjallë e mbikqyrës, nuk ka të adhuruar me të drejtë pos Teje); sepse ky dhikër ka një ndikim të çuditshëm. Më pas ngrihet për të falur namazin e sabahut duke dashur të arrijë safin e parë nga e djathta e imamit apo menjëherë pas tij, e nëse nuk e arrin diçka të tillë bën të pamundurën që të jetë sa më pranë tij; sepse afërsia me imamin ka ndikim në fshehtësinë e namazit, si dhe afrimi pranë imamit ka ndikim të veçantë në namazin e sabahut. Këtë e kupton ai i cili kupton fjalën e Allahut të Lartësuar ku thotë:

أَقِمِ الصَّلاَةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَى غَسَقِ اللَّيْلِ وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُوداً

“Fale namazin kur zbret (nga zeniti) dielli, e deri në errësirën e natës dhe duke bërë lutjen (namazin) e agimit. Vërtet, lutja e agimit është e dhëshmuar” (Isra: 78). Kanë thënë që këtë namaz e dëshmojnë Allahu i Lartësuar dhe melaiket e Tij.

A lejohet që mjeku të gënjejë pacientin?

Ibn Kajim el-Xheuzije — Tue, 28 Apr 2009 08:41:01 +0000

A lejohet që mjeku të gënjejë pacientin?

Hadithi i Javës

Ibn Kajim el-Xheuzije — Mon, 06 Apr 2009 20:55:26 +0000

“Nuk është prej nesh ai i cili nuk e respekton të moshuarin prej nesh, e nuk mëshiron të voglin prej nesh dhe nuk i njeh njeriut të ditur prej nesh hakun që ka”. Transmeton imam Ahmedi nga Ubadetu ibn Samit. Hadithin e ka cilësuar si të mirë (hasen) Albani tek “Sahihul Xhami”: 5443.

Hadithi i Javës

Ibn Kajim el-Xheuzije — Sun, 22 Mar 2009 10:08:31 +0000

“Kush shpik në fenë tonë atë që nuk është nga ajo, ajo është e refuzuar”. Sipas transmetimit të Muslimit: “Kush vepron diç që nuk është në pajtim me fenë tonë, ajo (vepër) është e refuzuar”. Transmeton imam Buhari dhe Muslim nga Aishja -Allahu qoftë i kënaqur prej saj-.