Udha e Besimtarëve » Namazi

Cfare gjykimi ka namazi pas nje bidatciu qe u drejtohet varreve?

Shejh Mukbil bin Hadi el-Uadij — Sun, 02 Oct 2011 11:07:23 +0000

Cfare gjykimi ka namazi pas nje bidatciu qe u drejtohet varreve? Shejhu Mukbil bin Hadij el Uadi´ij: Nese ky person qe u drejtohet varreve beson se te vdekurit bejne dem apo dobi se bashku me Allahun apo te shkeputur ne veprimet e tyre nga Allahu, ky besim konsiderohet shirk, idhujtari, ndaj nuk vlen namazi pas ketij personi nese del imam. Kurse nqs ferkohet me dheun e varreve te ketyre te vdekurve ne forme bereqeti apo ulet dhe rri tek varret e tyre duke thene: Ata kane nje pozite te vecante tek Allahu, por nuk beson se ata kane ne dore te sjellin dem apo dobi, ky person konsiderohet bidatci i cili nuk arrin deri ne shirk

Fetvatë e dijetarëve në lidhje me kohën e sabahut

admin — Wed, 24 Aug 2011 10:30:08 +0000

El Alameh el muhakik Takijud-din el Hilali ka thene: Pas nje studimi dhe analize te gjate gjitheperfshirese, dhe vrojtimeve te perseritura nga njerez me shikim te mprehte dhe une sebashku me ta, zbulova se percaktimi i kohes per ezanin e sabahut nuk perputhet me percaktimin fetar, sepse muezini e therret ezanin para se te qartesohet agimi ashtu sic eshte i percaktuar ne sheriat.

A lejohet të falet namazi i xhenazes në varreza?

Shejh Muhamed ibn Salih el-Uthejmin — Tue, 15 Mar 2011 22:18:41 +0000

A lejohet të falet namazi i xhenazes në varreza? Autori i librit Zadul Mustekni` ka thënë: Nuk është i vlefshëm namazi që falet në varreza. Shejh Ibn Uthejmini në shpjegimin e këtij libri tha: Thënia e tij:Namazi, është përgjithësuese që përfshincdo lloj namazi, farz dhe nafile, namaz me ruku dhe sexhe apo edhe pa to, duke përfshirë ky term edhe namazin e xhenazes, por argumentet e kanë përjashtuar këtë lloj namazi sic do e përmendim më vonë. (Sherhul Mumti` 2/237) Më pas shejhu sqaroi se cfarë quhet varrezë dhe më poshtë tha: Përjashtohet nga ky ndalim namazi i xhenazes. Nëse namazi i xhenazes falet tek varri i te vdekurit s`ka dyshim që lejohet, sepse është vërtetuar nga Profeti salallahu alejhi u selem se ai i ka falur xhenazen gruas e cila pastronte xhaminë. Një ditë po interesohej rreth saj sepse nuk e kishte parë, e lajmëruan duke i thënë se ka vdekur. Ajo kishte vdekur natën dhe sahabët nuk donin ta shqetësonin Profetin salallahu alejhi u selem natën. Atëherë ai tha: “ Pse nuk më lajmëruat?!” . Më pas tha: “ Më tregoni ku është varri i saj”. Ia treguan vendin e varrit, vajti aty dhe ia fali xhenazen.(Transmeton Buhariu nr 458 dhe Muslimi nr 956) Shtrohet pyetja:Cfarë gjykimi ka nëse sillet i vdekuri dhe i falet xhenazeja në varreza?

Jeta e muslimanit është në namazin e sabahut

Ibn Kajim el-Xheuzije — Sat, 29 Jan 2011 12:05:05 +0000

Jeta e muslimanit është në namazin e sabahut

Pasi fal nga namazi i natës aq sa i ka shkruar Allahu atij, ai ulet i përulur përpara Zotit të tij të Lartësuar me frikë dhe respekt duke i kërkuar falje Atij ashtu siç kërkon falje ai i cili është i bindur se është i humbur nëse Allahu nuk e fal atë dhe nuk e mëshiron. Pasi mbaron së kërkuari të falur dhe i ka mbetur edhe një pjesë e natës ai shtrihet në krahun e tij të djathtë, pasi e ka mbledhur veten e tij dhe ndihet i qetë dhe i fortë për të kryer obligimin në namazin e sabahut.Kur hyn koha ai ngrihet me vullnet të madh dhe i preokupuar, sikur gjithë natën e ka kaluar në gjumë, duke shpresuar që të arrijë diçka prej asaj që i ka ikur në namazin e sabahut.Pasi fal sunetet e sabahut me gëzim përmend Allahun e Lartësuar derisa të vijë koha e faljes së farzit. Kjo kohë me të vërtetë ka një vend të veçantë, e këtë e din ai i cili e ka ndjerë atë, gjithashtu ai e shpeshton duke thënë: Ja Haju Ja Kajumu la ilahe il-la ente (O Ti që je i gjallë e mbikqyrës, nuk ka të adhuruar me të drejtë pos Teje); sepse ky dhikër ka një ndikim të çuditshëm. Më pas ngrihet për të falur namazin e sabahut duke dashur të arrijë safin e parë nga e djathta e imamit apo menjëherë pas tij, e nëse nuk e arrin diçka të tillë bën të pamundurën që të jetë sa më pranë tij; sepse afërsia me imamin ka ndikim në fshehtësinë e namazit, si dhe afrimi pranë imamit ka ndikim të veçantë në namazin e sabahut. Këtë e kupton ai i cili kupton fjalën e Allahut të Lartësuar ku thotë:

أَقِمِ الصَّلاَةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَى غَسَقِ اللَّيْلِ وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُوداً

“Fale namazin kur zbret (nga zeniti) dielli, e deri në errësirën e natës dhe duke bërë lutjen (namazin) e agimit. Vërtet, lutja e agimit është e dhëshmuar” (Isra: 78). Kanë thënë që këtë namaz e dëshmojnë Allahu i Lartësuar dhe melaiket e Tij.

Nga mirësitë e ditës së xhuma dhe disa prej rregullave të saj

admin — Fri, 08 Jan 2010 23:04:38 +0000

Allahu i lartësuar ka thënë: فَإِذَا قُضِيَتِ الصَّلَاةُ فَانتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَابْتَغُوا مِن فَضْلِ اللَّهِ وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ “E kur të kryhet namazi, atëherë shpërndahuni në tokë dhe kërkoni begatitë e Allahut, por edhe përmendeni shpeshherë Allahun, ashtu që të gjeni shpëtim” Suretu el Xhuma: 10. Nga Ebi Hurejra -Allahu qoftë i kënaqur [...]

Kohët e Namazit

Sidik Hasan Khan — Fri, 13 Mar 2009 15:52:58 +0000

Allahu thotë: “Përkujdesuni për namazet dhe në mënyrë të veçantë për namazin e mesëm dhe të jeni adhurues të Allahut”. Urdhërimi për faljen e namazit nënkupton kryerjen e tij në kohë dhe hapësirë por pa e përcaktuar specifikisht, kjo sepse koha dhe hapësira janë element të domosdoshëm në kryerjen e veprimit. Kurse për sa i përket kohës specifike në të cilën është i ligjëruar secili namaz apo forma e namazit me kushtet dhe veprimet e tij specifike, nuk gjejmë në këtë ajet asnjë lloj argumentimi, as në mënyrë direket apo indirekte. Detajet e kohëve të namazeve apo forma e secilit namaz gjenden vetëm në Sunetin e saktë në thëniet dhe veprimet e Profetit ndërsa në Kuran mund të gjejmë vetëm ndonjë ajet që përmend ndonjë detaj prej detajeve të namazit si p.sh fjala e Tij: “Kur të doni të ngriheni për tu falur lani fytyrat tuaja…” pra u përmend abdesi i cili është kusht prej kushteve të namazit. Po ashtu mund të gjejmë në Kuran përmendjen e ndonjë pjese të namazit siç është rukuja dhe sexhdeja por përsëri pa i cilësuar më tej në formë apo numër, gjëra të cilat janë të sqaruara në Sunetin e pastër. Koha e drekës: Përcaktimi i cakut fillestar dhe i atij përfundimtar për secilin kohë të namazit është vërtetuar në hadithet e sakta, si p.sh në hadithin e Xhibrilit ku tregohet që i mësoi Profetit namazin apo tregimi i namazit që Profeti u bënte atyre që e pyesnin, etj. Autori tha: Fillimi i kohës së drekës është zeuali. Shpjeguesi tha: Zeuali është shmangia e diellit nga pika e zenitit. Shenja dalluese e kësaj është hija që objekti lë nga drejtimi i lindjes, gjë e lehtë për tu njohur nga çdokush që ka dy sy. Autori tha: Ndërsa fundi i kohës së drekës është kur të arrijë hija e objektit gjatësinë e vetë objektit, duke i shtuar dhe fej’u ez-zeual (hija që mbetet e pazhdukur në kohën e zeualit). Autori tha: Njëkohësisht ky është dhe fillimi i kohës së ikindisë. Shpjeguesi tha: D.m.th momenti kur hija arrin gjatësinë e vetë objektit. Ibn Kajimi ka thënë: Sahabët e falnin ikindinë me Profetin dhe më pas ndonjëri prej tyre shkonte deri në vendin e quajtur Auali, përafërsisht 4 milje, ndërsa dielli vazhdonte të ishte lart (dukshëm)[1]. Enesi -Allahu qoftë i kënaqur prej tij- ka thënë: Profeti -paqja dhe nderimet e Allahut qofshin mbi të- e fali ikindinë me ne dhe më pas i erdhi një person nga fisi Benu Selemeh dhe i tha: O Resulallah ne duam të therim një deve dhe ne dëshirojmë që të jesh i pranishëm aty. Tha: “Po”. U nis për atje dhe ne u nisëm së bashku me të. Kur arritëm, ata nuk e kishin therur akoma devenë, atëherë u ther, u nda dhe u gatua një pjesë e saj për ne. Hëngrëm prej saj dhe mbaruam para se të perëndojë dielli[2]. Është e pamundur që e gjithë kjo të ketë ndodhur pasi që hija kishte arritur dyfishin e gjatësisë së objektit[3]. Transmeton tek Sahiu i Muslimit se Profeti -paqja dhe nderimet e Allahut qofshin mbi të- ka thënë: “Koha e drekës vazhdon të jetë përderisa nuk arrin ikindia”[4]. Këtyre dispozitave profetike nuk mund tu kundërvihet asgjë tjetër më e saktë, më e qartë dhe më e drejtpërdrejtë (për vetë faktin se nuk ekziston diçka e tillë në lidhje me këtë sunet). Autori tha: Koha e ikindisë është për sa kohë që dielli është i qartë dhe shkëlqyes. Shpjeguesi tha: Koha e fundit e ikindisë është atëherë kur hija arrin dyfishin e gjatësisë së objektit. Imam Shafiu ka thënë: Fundi i kohës së ikindisë gjatë së cilës njeriu ka liri (ta vonojë) është të arrijë hija dyfishin e gjatësisë së objektit. Në një mendim tjetër është thënë: Derisa dielli të zverdhet. Ndërsa koha e fundit e domosdoshme (në të cilën lejohet vonimi vetëm për arsye të forta) është perëndimi i diellit.

Vlera e namazit dhe pozita e tij në Islam

Shejh Rebi el-Medhalij — Fri, 15 Feb 2008 21:40:40 +0000

Transmetohet nga Ibn Umeri se Profeti ka thënë: “Është ndërtuar Islami mbi pesë shtylla: mbi dëshminë se nuk ka të adhuruar me të drejtë pos Allahut dhe se Muhamedi është rob dhe i dërguari i Tij, falja e namazit, dhënia e zekatit, agjërimi i Ramazanit dhe vizita e Qabes për kë ka mundësi”. Allahu i ka nxitur besimtarët që ta kryejnë atë sa më mirë, në ajete të shumta, për shembull fjala e Tij: “Të kthyer tek Ai, kijani frikën Atij, kryejeni më së miri namazin dhe mos jini nga idhujtarët të cilët e përçanë fenë duke u ndarë në grupacione ku çdo palë i gëzohet idesë së tij” (Rrum 31); dhe thotë: “E nuk qenë të urdhëruar për diçka tjetër përveçse ta adhurojnë Allahun sinqerisht me përkushtim vetëm ndaj Tij ta falin më së miri namazin, ta japin zekatin. Kjo është feja e drejtë” (Bejineh 5); dhe ka thënë: “Thuaju robërve të Mi të cilët kanë besuar: ta falin namazin dhe të japin nga ajo që Ne i kemi furnizuar, të japin fshehtas dhe haptas para se të vijë ajo ditë ku nuk ka shitblerje dhe as lidhje të ngushtë” (Ibrahim 31). [...]

Rëndësia e Namazit

Shejh Abdulmuhsin Abad — Tue, 11 Sep 2007 10:43:50 +0000

Porosia e fundit me të cilën Profeti (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) e porositi umetin e tij ishte namazi. Është transmetuar nga Umu Selemeh (Allahu qoftë i kënaqur prej saj!) se ka thënë: ''Profeti (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) në sëmundjen e rëndë për shkak të së cilës ndërroi jetë, thoshte: “Kujdesuni për namazin dhe robëreshat (të cilat i keni nën sundimin tuaj)!” Këto fjalë përsëriste derisa ia dorëzoi shpirtin Allahut të Madhëruar. Ndërsa Enesi (Allahu qoftë i kënaqur prej tij!) thotë: ''Porosia më përmbledhëse që la Profeti (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) në çastet kur po jepte shpirt ishte: “Kujdesuni për namazin dhe robëreshat!” Gjithashtu, Ali bin Ebi Talib (Allahu qoftë i kënaqur prej tij!) thotë: ''Fjalët e fundit të Profetit (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) ishin: “Kujdesuni për namazin dhe robëreshat”