Çështja e votimeve

Nga justifikimet për lejimin e votimeve, thënia: Jemi të detyruar të zgjedhim të keqen më të vogël, thonë: Ne e dimë se votimet janë gjë e keqe por marrim pjesë në to duke zgjedhur të keqen më të vogël, ashtuqë të mund të realizojmë një dobi shumë të madhe! Them: E keqja më e vogël [...]

Gratë në Xhenet

Në emër të Allahut mëshiruesit mëshirëplotit!

Falënderimi i qoftë Allahut, Zotit të botëve, paqja dhe nderimet e Tij qofshin mbi të dërguarin tonë Muhamedin, familjen dhe shokët e tij.

Unë kur pashë një numër të madh pyetjesh që vinin nga gratë që u interesonte gjendja e tyre në Xhennet, dhe çfarë i prêt atje e pashë të arsyeshme të mbledh disa çeshite të dobishme. Këto çështje do të dalin më mirë në pah kur të përmendim argumentet e sakta si dhe fjalët e dijetarëve tanë, prandaj duke i kërkuar ndihmë Allahut them:

(1) Nuk u mohohet e drejta grave kur pyesin se çfarë do të ndodhë me to në Xhennet, për begatitë dhe llojet e shpërblimeve, për shkak se shpirti i njeriut mendon thellë për të ardhmen dhe fatin e tij. Ndërsa i dërguari i Allahut, paqja dhe lavdërimet e Allahut qofshin mbi të, nuk ua mohonte këto pyetje shokëve të tij rreth Xhenetit dhe gjërave që ekzistojnë në të. Ka ndodhur që ata ta kenë pyetur: “Si janë shtëpitë e ndërtuara në xhenet?” Ai u është përgjigjur: “Një tullë prej ari dhe një tjetër prej argjendi…” Dhe një here tjetër ata e pyetën: “O i dërguari i Allahut! A do kemi mundësi tu afrohemi grave tona në xhenet? Ai u tha: “Po sigurisht!”

Të respektuarit e katër imamëve është detyrë

Është i habitshëm fakti se, nëse dikush i nxit pasuesit e medhhebeve për të pasuar sunetin dhe për të lënë taklidin, ata i atribuojnë atij gjëra të paqena, gënjejnë kundrejt tij dhe e akuzojnë. Madje ata duke i zbukuruar fjalët e tyre, frymëzojnë njëri-tjetrin për mashtrim dhe thonë : S’ka dyshim se qëllimi i këtij që ndalon taklidin është të nënçmojë katër imamët!!
Subhanallah , kjo është shpifje e madhe!
Këta të mjerë nuk e dinë se katër imamët e kanë theksuar me ngulm se pasimi verbërisht i një medhhebi të veçantë është haram, është rrugë për në shirk dhe të zhyt në bidat, madje të çon në humbje të sigurtë.
Taklidi është nënçmuar nga katër imamët, derisa secili prej tyre thoshte se pasuesi verbërisht duhet të pendohet për këtë veprim, siç e ka theksuar këtë imam Maliku (Allahu e mëshiroftë!) në fjalën e tij : “Nëse dikush lë fjalën e Umerit (Allahu qoftë i kënaqur me të!) dhe merr fjalën e Ibrahim En Nekhaij, atëherë atij i kërkohet të pendohet”. E si mund të veprohet me atë që lë Fjalën e Allahut të Madhëruar e fjalën e të Dërguarit të Tij të Nderuar dhe merr fjalën e njerëzve që kanë më pak dije sesa Nekhaiju apo sa ai?!
Ai që lë argumentin nga Kurani dhe Suneti dhe zbaton taklidin dhe medhhebizmin të cilat imamët i kanë ndaluar, ai nuk është në rrugën e katër imamëve, por është prej kundërshtarëve të tyre. Kështu ky person i ka nënçmuar katër imamët dhe nuk i ka respektuar ata.
Ne pasojmë rrugën e tyre në të ndaluarit e taklidit e medhhebizmit dhe në të udhëzuarit e njerëzve në të pasuarit e Kuranit dhe Sunetit. Mos vallë me këtë veprim i nënçmojmë ata dhe u ulim vlerat e tyre të larta?! Jo, ata që jua ulin vlerat janë personat që pretendojnë të pasuarit e imamëve, por në të vërtetë ata janë të parët njerëz që kundërshtojnë rrugën e tyre, haptas dhe fshehtas. Askush prej tyre nuk ka mundësi ta mohojë këtë, e nëse nuk është kështu, atëherë ja ku është kali, ja edhe fushbeteja, e le të vëmë baste për këtë! Ne jemi të gatshëm të theksojmë kundërshtimet e tyre në shumë çështje – në ato bazë dhe në degëzimet e tyre – kundrejt imamëve që pretendojnë se i pasojnë me fjalë por i kundërshtojnë me vepra!
Librat e medhhebeve janë në mesin tonë. Ato përfshinë çështje të cilat nuk i ka thënë imami, e as nuk i ka dëgjuar ndonjëherë! Janë sajuar kundrejt tyre, prandaj ata do të jenë larg atyre në Ditën e Gjykimit. Nëse do të ishin gjallë në këtë kohë dhe të shikonin se çfarë ju kanë atribuar, prej degëzimeve të fikhut, çështjeve dhe kijasit të tepruar, do të bërtisnin me zë shumë të lartë e do të thoshin : – Kjo është shpifje kundrejt nesh! Prandaj mos ki merak, ata këtë do të bëjnë Ditën e Gjykimit – në dashtë Allahu -. Mulla Muinudijn El Hanefij në librin ‘Derasatu lebijb’ ka thënë : “Është pohuar nga katër imamët se ata heqin dorë nga fjalët e tyre në çështjet që është theksuar hadithi, prandaj nëse dikush ngul këmbë në ato çështje, atëherë imami nuk mban përgjegjësi, madje do të jetë i njeriu i parë që do të largohet prej këtij imituesi fanatik. Lexo Fjalën e Allahut që thotë : “Dhe (sikur të shihnin) kur do të largohen ata që u prinin prej atyre që i ndiqnin (paria largohet prej atyre që u shkuan pas), e të gjithë e shohin dënimin dhe këputen lidhjet e tyre. E ata të cilët u patën shkuar pas do të thonë : – Ah, sikur të na lejohej një kthim (në dynja) e të largohemi prej tyre siç u larguan ata prej nesh! Kështu Allahu do t’ju paraqesë veprat që janë dëshpërim për ta”
Imituesit e verbër nuk mjaftuan me kaq, por për shkak të fanatizmit të tyre medhhebor, shpifën dhe trilluan ndaj të Dërguarit (Paqja dhe lavdërimet e Allahut qofshin me të!) duke thënë se Profeti (Paqja dhe lavdërimet e Allahut qofshin me të!) ka thënë : “Do të ketë në mesin e muslimanëve një njeri me emrin Ebu Hanife (Allahu e mëshiroftë!). Ai është fener ndriçues për umetin tim. Profetët e tjerë krenohen me mua, ndërsa unë krenohem me Ebu Hanifen! Kush e do atë më ka dashur mua dhe kush e urren atë më ka urryer mua!!!” dhe : “Do të vijë në mesin e muslimanëve një njeri me emrin Muhamed ibnu Idris (Shafiu). Ai është më i dëmshëm se Iblisi për umetin tim!!!”
Allahu na ruajt nga këto!
Kanë thënë se imam Mehdi do të imitojë Ebu Hanifen (Allahu e mëshiroftë!) dhe se Isa (Paqja dhe lavdërimet e Allahut qofshin me të!) do të gjykojë me një nga katër medhhebet!!!
Derisa edhe shejhu Ebu Hafs El Kebir – i cili është prej dijetarëve hanefij -, kur pa dikë që la medhhebin dhe punoi me hadithet që tregojnë për leximin pas imamit, për ngritjen e duarve pas rukuje etj, u zemërua shumë me të, e qortoi ashpër, madje urdhëroi qeveritarët që ta dënonin. Ata urdhëruan xhelatin që ta rrihte në mes të pazarit!!
Shumë prej dijetarëve të medhhebeve bien në gabimet që përmendëm dhe ndalojnë njerëzit nga zbatimi i haditheve të Profetit (Paqja dhe lavdërimet e Allahut qofshin me të!). Dijetari i madh islam Abdurrahman ebu Shameh ka thënë : “Fukahatë në kohën tonë nuk e lejojnë të shikuarit në librat e hadithit dhe transmetimeve, as të kërkuarit e kuptimit të tyre dhe as të lexuarit e librave me shumë vlerë (të çmuar)!!

Bazat mbi të cilat ngrihen punët

Bazat mbi të cilat ngrihen punët

Zoti ynë i Lartësuar ka thënë për të dërguarin e Tij -paqja dhe nderimet e Allahut qofshin mbi të-:

وَإِن تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا

“… e nëse ju i bindeni atij do të udhëzoheni …” Nur: 54.

Gjithashtu ka thënë i Lartësuari për të -paqja dhe nderimet e Allahut qofshin mbi të-:

وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى

“Me të vërtetë ai nuk flet nga vetja e tij, por ajo çka thotë nuk është gjë tjetër vetëm se shpallje që i shpallet atij” Nexhm: 3-4.

I dërguari i Allahut -paqja dhe nderimet e Allahut qofshin mbi të- ka thënë:

ألا إني أوتيت القرآن و مثله ومعه

“Mua më është shpallur Kurani dhe diçka e ngjashme me të (d.m.th suneti)” .

Është e ditur për të gjithë muslimanët se udhëzimi i Pejgamberit -paqja dhe nderimet e Allahut qofshin mbi të- është gjithëpërfshirës për jetën e njerëzve nga të gjitha aspektet e saj, fetare dhe jo fetare, në bindjen ndaj tij është shpëtimi, në pasimin e tij është fitorja dhe qëndrueshmëria, kurse në mosbindjen e tij është humbja dhe poshtërimi, e në mospërfilljen e ligjilacionit të tij është shkatërrimi dhe përçmimi.

Prej fjalëve më të mëdha që ka thënë Pejgamberi ynë -paqja dhe nderimet e Allahut qofshin mbi të- është hadithi të cilin e ka transmetuar imam Buhari dhe Muslimi nga Umer ibn Hatabi -Allahu qoftë i kënaqur prej tij- ku ka thënë:

إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّةِ وَإِنَّمَا لِامْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ فَهِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ امْرَأَةٍ يَتَزَوَّجُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ

“Veprat vlerësohen sipas qëllimeve dhe çdokujt i takon ajo që e ka për qëllim. Prandaj, kush shpërngulet (bën hixhret) për shkak të Allahut dhe Të Dërguarit të Tij, shpërngulja e tij është për Allahun dhe Të Dërguarin e Tij. Ndërsa kush shpërngulet të fitojë disa të mira të kësaj bote ose të martohet me ndonjë femër, shpërngulja e tij vlerësohet për atë që është shpërngulur”.

Ajka e punës është sinqeriteti, me sinqeritet zemrat qëndrojnë të udhëzuara dhe të qëndrueshme dhe me sinqeritet njeriu e gjen rrugën e fesë së tij të saktë, kështu që u vjen gjërave nga dyert e tyre.

Me sinqeritetin e vërtetë –duke e pasuar atë në mënyrë të saktë- muslimani e din se cilat janë obligimet e tij, dhe cilat janë të drejtat e të tjerëve nga tij, dhe me anë të saj ai i kthen gjërat në vendet e veta dhe vepron ashtu siç duhet pa i tejkaluar kufijtë në ekstrem.

Ky hadith është njëri prej haditheve që mbi të ndërtohen bazat në kuptimin e fesë tonë të pastër; sepse qëllimi është baza e punëve, dhe fillimi i një nisjeje të saktë dhe baza e drejtimit të vërtetë.

Imam Ebu Ubejde –Allahu e mëshiroftë- ka thënë: “Nuk ka nga lajmet e të dërguarit të Allahut -paqja dhe nderimet e Allahut qofshin mbi të- më gjithëpërfshirës, më e pasur, dhe më shumë përfitime se sa ky hadith”.

Imam Abdurrahman ibn Mehdi –Allahu e mëshiroftë- ka thënë: “Ai i cili dëshiron të shkruaj një libër le ta filloj atë me këtë hadith”.

Është obligim për çdo musliman që ta përmisoj nijetin (qëllimin) e tij në mënyrë që t’i shikojë të gjitha gjërat ashtu siç janë pa asnjë mashtrim apo zbukurim, e nëse i qetësohet zemra e tij me sinqeritet atëherë është musliman i vërtetë. Kështu zemra e tij është në përputhshmëri me gjymtyrët e tij, dhe pjesa e brendshme e tij është në përputhshmëri me atë të jashtmen e tij, dhe kjo është nga qëllimet më të mëdha që ka kjo fe dhe nga gjërat
më të rëndësishme që Allahu i Lartësuar ka dërguar pejgamberët dhe të dërguarit.

Allahu është mbikëqyrës i besimtarëve.

Kremtimi i festës së Mevludit

Falenderimet i përkasin Allahut paqja dhe ndrimet e tij qofshin mbi profetin Muhamed familjen dhe shokët e tij.

Të gjithë i dimë argumnetet nga Kurani dhe suneti që urdhërojnë ndjekjen e atyre gjërave që ka ligjëruar Allahu dhe i dërguari i Tij. Nga ana tjetër të gjithë e dimë ndalimin e shtesave në fe. Allahu i Madhëruar thotë: “Thuaju (o Muhamed): “Nëse ju e doni Allahun, atëherë më ndiqni mua, që Allahu do t’ju dojë dhe t’jua falë gjynahet!” [Al Imran; 31]. Gjithashtu thotë: “Ndiqni atë që ju është zbritur nga Zoti juaj e mos ndiqni mbrojtës të tjerë, përveç Tij. Sa pak që i pranoni këshillat!” [Arafë; 3]. Në një ajet tjetër Allahu i Madhëruar thotë: “Kjo është rruga Ime e drejtë; prandaj ndiqeni e mos shkoni rrugëve tjera që t’ju shmangin nga rruga e Tij.” [Enam; 153].

Ndërsa profeti as thoshte: “Fjala më e vërtetë është libri i Allahut, udhëzimi më i mirë është udhëzimi i Muhamedit dhe gjërat më të këqia janë shtesat në fe.” Në një hadith tjetër Profeti as thotë: “Kush shpik në fenë tonë atë që nuk është prej saj ajo do ti refuzohet.” Ndërsa në versionin e Muslimit thuhet: “Kush vepron një punë që nuk përputhet me fenë tonë ajo është e reuzuar.”

Prej bidateve që kanë shpikur njerëzit është dhe kremtimi i mevludit, e kjo në muajin Rabiul Euel të çdo viti Hixhri. Ata në këtë kemtim ndahen në disa grupe:

Ka prej tyre që thjesht mblidhen dhe lexojnë historinë e lindjes së profetit as, duke shtuar ligjerata dhe ilahi për këtë ceremoni.
Disa të tjerë gatuajnë ushqime dhe ëmbëlsira etj dhe ua servirin atyre që prezantojnë cermoninë e mevludit.

Ndërsa një grup tjetër e festojnë atë në xhami, e të tjerë e kremtojnë në shtëpi. Por disa të tjerë nuk mjaftohen vetëm me kaq por këtë tubim e pasojnë me gjëra të ndaluara siç është përzierja e grave me burrat, kërcimet dhe meloditë e ndryshme si dhe vepra të ndryshme shirku, sic është kërkimi i ndihmës nga profeti as dhe thirrja e tij për të na ndihmuar kundrjet armiqëve etj.

Ky kremtim me të gjitha llojet e tij nuk ka dyshim se është bidat i ndaluar të cilin fillimisht e kanë shpikur shijat Fatimi pasi kishin kaluar tri brezat e lavdëruar nga profeti as. Këtë e bënë për të prishur fenë e Muslimanëve dhe i pari që e përhapi pas tye ishte mbreti el Mudhafer Ebu Seid Kukburi mbreti i Irbilit në fud të shekullit të gjashtë dhe në fillimet e shekullit të shtatë hixhri sic e kanë përmendur historianët si Ibn kethiri dhe ibn Halkani etj.

Kjo është shkurtimisht fillimi i mevludit dhe kemtimi i tij pra ka ndodhur vonë duke i bashkalngjitur dëfrimet, shpërdorimin e pasurisë dhe kohës thjesht për të praktikuar një bidat për të cilin Allahu nuk ka zbritur asnjë argument.
Ajo që kërkohet nga një Musliman është që të ngjallë sunetet ti shfarosë bidatet dhe të mos i hyjë një pune derisa të mësojë dispozitën që Allahu ka dhënë për atë punë.

Dispozita e kremtimit të mevludit:

Kremtimi i festës së Mevludit është vepër e ndaluar nisur nga disa aspekte:

Së pari: Muvludi nuk i takon traditës së profetit as dhe as traditës së prijësave të drejtë kështu që një vepër e tillë konsiderohet bidat i ndaluar. E themi këtë bazuar në fjalën e profetit as që thotë: “Mbahuni pas traditës sime dhe traditës së prijësave të drejtë e të udhëzuar që do vijnë pas meje kapuni fort pas tyre me dhëmballë dhe kini kujdes nga gjërat e shpikura sepse cdo gjë e shpikur është bidat dhe cdo bidat është humbje.” E përcjell Ahmedi (4/126) dhe Tirmidhiu me nr 2676.

Së dyti: Kremtimi i mevludit është përngjasim me të krishterët, sepse ata kremtojnë lindjen e Mesihut alejhi selam e tu përngjasosh atyre është veprim i ndaluar. I dërguari i Allahut alejhi selam ka thënë: “Kush i përngjason një populli ai është prej tyre.” Gjithashtu ka thënë: “Kundështoini idhujtarët.” Pra duhet ti kundërshtojmë e veçanërisht kur bëhet fjalë për ritet fetare.

Margaritari i Përzgjedhur Rreth Vlerave të Fesë Islame – pjesa e katërt

Kjo fe ka lejuar shitblerjen, qiranë, ortakërinë dhe llojet e tjera të bashkëpunimit me anë të të cilave njerëzit shkëmbejnë nevojat e tyre qoftë në pasuri, borxhe dhe interesa të tjera. Kjo fe e përsosur e ka lejuar këtë dhe njerëzit gëzojnë lirinë e veprimit në këtë, sepse kjo përfshin nevojat dhe interesat e domosdoshme, të nevojshme dhe lukset. Ajo i ka dhënë mundësi atyre duke iu shtrirë atyre begati aq sa të rregullohen hallet dhe gjendjet e tyre dhe të lehtësohet jetesa e tyre. Mirëpo kjo fe e ka kushtëzuar lejimin e këtyre gjërave me pëlqimin e të dyja palëve, me njohjen e përbërjes së aktmarrëveshjes, me njohjen e mallit për të cilin u krye aktmarrëveshja, me njohjen e vendit të aktmarrëveshjes dhe me njohjen e kushteve të tjera që nevojiten gjatë aktmarrëveshjes [...]

Domosdoshmëria e të vepruarit me ligjet e Sheriatit Islam për çdo musliman – pjesa e dytë

Sheriati Islam është shpallja që i ka shpallur Allahu të dërguarit të Tij Muhamedit -paqja dhe nderimi i Allahut qoftë mbi të- që t’i nxjerri njerëzit nga errësira në dritë. Ai është Libri i Allahut Fisnik të cilit nuk i vjen e kota nga asnjë anë por është i zbritur nga i Urti që meriton të gjitha lavdet. Kurse suneti i dërguarit të Tij -paqja dhe nderimi i Allahut qoftë mbi të- është shpjegim i Kuranit, sqarim i tij dhe rrugë që të shpie tek ai. Kurani dhe suneti janë të bashkuar me njëri-tjetrin ashtu siç është e bashkuar dëshmia se “Nuk ka të adhuruar me të drejtë pos Allahut dhe se Muhamedi është i dërguari i Tij”. Sheriati Islam është ngritur mbi dy baza të mëdha dhe mbi dy baza themelore: [...]